~!!!EstelioN!!!~

ทั้ง ๆ ที่ไม่สบาย แต่ฉันก็อุตส่าห์ถ่อสังขารลากตัวเองไปอัสสัมชัญ
วันนี้มีงานเปิดปีนักบุญเปาโล พระคุณเจ้า พระสังฆราชมากันมากมาย
สัตบุรุษก็เยอะอยู่ เพราะมีการประกาศรับพระคุณการุณย์บริบูรณ์ด้วย
ฉันตั้งใจว่าจะไปก่อนงานเริ่มสักชั่วโมง เพื่อหาที่นั่งด้านใน
แล้วก็อาจจะได้พูดคุยกับสุดที่รัก หรือแค่ส่งสายตาก็ยังดี
แต่แล้วก็ไปไม่ทันแม้แต่มิสซาเริ่ม...ตลอดงาน ก็เลยเวิ่นเว้อเต็มที่
เดินร่อนไปร่อนมา...แต่สุดท้ายก็หาสุดที่รักไ่ม่เจอ
ยังดีนะ ที่เขาโทรมาบอกว่ากลับแล้ว ไม่อย่างนั้นฉันคงตามหาเขาอีกนาน

เสียดาย...และเสียใจ

เป็นตามคาด กลับมาเราต้องคุยโทรศัพท์กันไม่ค่อยรู้เรื่อง
ต่างคนต่างก็ไม่อยากยอมรับว่าตนเองเป็นสาเหตุที่ทำให้ไม่เจอกัน
มันน่าหงุดหงิดมากมาย เพราะเราต่างก็อยากเจอกันสุด ๆ
ฉันไม่รู้จะทำไง ร้องไห้อีกแล้ว "พระคงไม่อยากให้เราเจอกันมั้งคะ"
สุดที่รักฟังแล้วบอกว่า "อย่าพูดอย่างนั้น" ทันที
ก็นะ...ช่างเถอะไม่เป็นไรหรอก เราไม่ได้มีวันเวลาเจอกันแค่นี้สักหน่อย
คนมันเกิดมาคู่กัน ยังไง ๆ ก็ต้องได้อยู่ด้วยกันอยู่ดี
เพียงแค่วันนี้...ไม่เหมาะสมเท่านั้นเอง

สุดที่รักของฉัน...มีอาการผิดปกติอีกแล้ว
แพ้แสงแรง ๆ เลยเจ็บตา...มีเรื่องกับดวงตาเป็นครั้งที่สองแล้ว
เขาว่าน้ำตาไหลทั้งวัน เวลากระพริบตาก็รู้สึกเคือง ๆ
หวาาาา...น่าสงสารจังเลย
ถ้าต้องเป็นอะไรแบบนี้ ให้ไม่สบาย ปวดหัว มีไข้ซะยังจะดีกว่า
ดวงตาเป็นสิ่งสำคัญ ต้องดูแลรักษาดี ๆ
พรุ่งนี้ถ้าเพื่อนไม่ยอมไปหาหมอด้วย ก็บอกพีชนะคะ
พีชเป็นห่วง อยากไปเป็นกำลังใจด้วยมาก ๆ
ขอให้หมอบอกว่าไม่เป็นไรมากนะคะ
หายไว ๆ พักผ่อนเยอะ ๆ เป็นห่วงนะคะ รักมากด้วย >.<

การไปวัดคอนเซ็ปชัญ (วัดคาทอลิกแห่งหนึ่ง) และไปบ้านเพื่อนที่อยู่แถวนั้น
เป็นกิจกรรมที่เราโปรดปรานมากที่สุดอย่างหนึ่ง
เพราะว่านอกจากจะเป็นการไปหาพระ ไปเข้าวัด ร่วมมิสซา แล้ว
เรายังจะได้เจอเพื่อนสนิทที่สุดคนหนึ่ง ได้พูดคุยกันหลาย ๆ อย่างที่ไม่เคยพูดกับคนอื่น
และทำให้เราได้รู้จักกับเด็ก ๆ แถวนั้น ซึ่งทำให้ทัศนคติที่เรามีต่อเด็กดีขึ้นด้วย
(เราคุยกับคนที่โตกว่าได้ดีกว่า คุยกับคนที่อ่อนอายุกว่า)

แต่ว่าวันนี้...เราไม่อยากไปวัด

เหตุผลน่ะหรือ??? ====> อยู่ดี ๆ เด็กคนหนึ่งที่เราเอ็นดูมาก ๆ ก็ไม่ยุ่งไม่คุยกับเราซะงั้น
เพราะอะไรน่ะหรือ??? ====> ไม่รู้เหมือนกัน รู้แต่ว่าเราไม่ได้ทำอะไรไม่ดีหรือทำผิดกับใครเลย
รู้สึกอย่างไรล่ะ??? ====> อย่างแรกเลยก็...เสียใจ เสียความรู้สึก...
อย่างที่สอง ......ไม่อยากไปวัดคอนเซ็ปชัญ
อย่างที่สาม........ไม่ง้อ!!!
อื่น ๆ ล่ะ??? ====> พักนี้เห็นทำท่าไม่ค่อยอยากจะต้อนรับ ก็คงไม่ไปบ่อยแล้ว

โชคดีที่คริสตัง (คาทอลิก) ไม่จำเป็นต้องเข้าวัดใดวัดหนึ่งไปตลอด อยากเข้าวัดไหนก็เข้าได้
(พูดไป เราก็ไม่ใช่คริสตังจริง ๆ ซะหน่อยนี่เนอะ หะหะ ...ไม่ขำ)
เพราะฉะนั้น อยากไปวัดไหนก็ไปเถอะ วัดอื่น ๆ ยังมีอีกตั้งเยอะแยะ ไปวัดที่ไม่มีใครรู้จักก็ดี
จะได้ไม่ต้องเขินด้วย ยิ่งไม่ใช่วัดชุมชนจะยิ่งดีมาก จะได้ไม่มีใครทำตัวเป็นเจ้าของวัดให้รำคาญใจ
เราก็คงจะไปโน่นมานี่เรื่อย ๆ จนกว่าจะมีคำว่า "ขอโทษ" หรือ "คำอธิบาย"
หรือ "อะไรที่มันทำให้หายข้องใจ" มาให้ได้ยิน จากนั้นค่อยว่ากันใหม่

เราน่ะ รักวัดนี้มากนะ แล้วก็ผูกพันมาก ๆ ด้วย ไม่รู้ว่าเพราะอะไร
มันก็เป็นวัดเก่า ๆ วัดหนึ่ง ไม่ได้สวยงามเลอเลิศอะไร
แต่เราก็ชอบ และจะยังชอบต่อไป
น่าเสียดายนะ ที่ความทรงจำดี ๆ จะต้องมาถูกทำลายเพราะ "อะไรก็ไม่รู้"

เราเสียใจ...และเสียความรู้สึกมากเลย 

edit @ 30 May 2008 20:57:18 by ~!!!EstelioN!!!~