~!!!EstelioN!!!~

ทั้ง ๆ ที่ไม่สบาย แต่ฉันก็อุตส่าห์ถ่อสังขารลากตัวเองไปอัสสัมชัญ
วันนี้มีงานเปิดปีนักบุญเปาโล พระคุณเจ้า พระสังฆราชมากันมากมาย
สัตบุรุษก็เยอะอยู่ เพราะมีการประกาศรับพระคุณการุณย์บริบูรณ์ด้วย
ฉันตั้งใจว่าจะไปก่อนงานเริ่มสักชั่วโมง เพื่อหาที่นั่งด้านใน
แล้วก็อาจจะได้พูดคุยกับสุดที่รัก หรือแค่ส่งสายตาก็ยังดี
แต่แล้วก็ไปไม่ทันแม้แต่มิสซาเริ่ม...ตลอดงาน ก็เลยเวิ่นเว้อเต็มที่
เดินร่อนไปร่อนมา...แต่สุดท้ายก็หาสุดที่รักไ่ม่เจอ
ยังดีนะ ที่เขาโทรมาบอกว่ากลับแล้ว ไม่อย่างนั้นฉันคงตามหาเขาอีกนาน

เสียดาย...และเสียใจ

เป็นตามคาด กลับมาเราต้องคุยโทรศัพท์กันไม่ค่อยรู้เรื่อง
ต่างคนต่างก็ไม่อยากยอมรับว่าตนเองเป็นสาเหตุที่ทำให้ไม่เจอกัน
มันน่าหงุดหงิดมากมาย เพราะเราต่างก็อยากเจอกันสุด ๆ
ฉันไม่รู้จะทำไง ร้องไห้อีกแล้ว "พระคงไม่อยากให้เราเจอกันมั้งคะ"
สุดที่รักฟังแล้วบอกว่า "อย่าพูดอย่างนั้น" ทันที
ก็นะ...ช่างเถอะไม่เป็นไรหรอก เราไม่ได้มีวันเวลาเจอกันแค่นี้สักหน่อย
คนมันเกิดมาคู่กัน ยังไง ๆ ก็ต้องได้อยู่ด้วยกันอยู่ดี
เพียงแค่วันนี้...ไม่เหมาะสมเท่านั้นเอง