~!!!EstelioN!!!~

 ประกาศ! : เอนทรีนี้เขียนจากเหตุผลส่วนตัวค่ะ

ประเด็น "ข้าพเจ้าไม่เรียนหมอ" เป็นที่ถกเถียงกันมานานแล้ว
ตั้งแต่จำความได้ เราก็ถูกยัดเยียดความคิดเรื่อง "หมอเป็นอาชีพที่ดีที่สุด"
โดย (หลาย ๆ คนใน) ครอบครัว และจากอาจารย์ีอีกหลาย ๆ ท่าน ก่อนที่จะเข้ามหาวิทยาลัย
เราไ่ม่เคยตอบคนเหล่านั้นตรง ๆ เลยว่า เพราะอะไรจึงไม่เรียนหมอ
เนื่องจากการเปลี่ยนความคิดและทัศนคติของคนอื่น ๆ มันยากกว่าเรียนหมอเสียอีก
ก็เลยได้แต่พูดไปง่าย ๆ ว่า "ไม่ชอบ ขี้เกียจ เหนื่อย" แค่นั้นเอง

แต่วันนี้คุยกับคุณแฟน คุยไปคุยมาไปเข้าเรื่องหมอ
คุณแฟนก็ถามว่า "แล้วทำไมไม่เรียนหมอล่ะ เห็นชอบอยู่บ้าง"
อืม...เนื่องจากคุณแฟนเรียนทางด้านปรัชญา...น่าจะเข้าใจและมีเหตุผล
เราจึงเปิดเผยสาเหตุที่ไม่เรียนหมอไป ดังนี้

1. ปัญหาทางด้านจริยธรรม ศีลธรรม
โดยทั่วไป หมอก็ต้องทำงานในโรงพยาบาล
แล้วโรงพยาบาล ปัจจุบันก็กลายเป็นธุรกิจไปเสียมากกว่า
โรงพยาบาลบางแห่ง มีนโยบายไม่รักษาคนไข้ที่ไม่มีเงินจ่ายค่ายา ค่ารักษา
แล้วหมออ่ะ...มีจรรยาบรรณที่จะต้องรักษาคนไม่ใช่เหรอ?
บอกตรง ๆ ว่า ไม่อยากจะประสบกับปัญหาทางด้านศีลธรรม จริยธรรมแบบนี้

2. ไม่มีเงินจะเรียน
เราเป็นเด็กนักเรียนทุนตั้งแต่เด็กค่ะ มีทุนอะไรขอหมด
ตั้งแต่ประถมยันมหาวิทยาลัย ก็ยังคงขออยู่นั่นเอง...แต่ถึงจะขอแล้วก็ยังไม่พออยู่ดี
ส่วนเรื่องกู้...ไม่อยากเป็นหนี้ มันเหมือนมีอะไรค้าง ๆ คา ๆ ในใจ
ขนาดเรียนคณะที่ไม่ค่อยต้องซื้อของแพงมาใช้เรียน ยังลำบากเลย
แล้วถ้าเรียนแพทย์ ไม่ได้จบ 4 ปี ระหว่างเรียน รายจ่ายสะบึม!
ถ้าขอทุนกู้ยืม เรียนจบมา ต้องทำงานใช้หนี้

3. โอกาสเลือกที่ทำงานน้อย
สืบเนื่องจาก 2. ถ้าเกิดกู้ยืม เรียนจบก็ถูกส่งไปทำงานใช้หนี้ไกล ๆ ลำบาก เสี่ยงตาย
หรือแม้แต่มีเงินเรียนเอง ก็ใช่ว่าจะได้ทำงานในที่ที่ต้องการ
หรือแม้แต่เลือกได้ แต่ถ้าเลือกอยู่ในกรุงเทพ เมืองใหญ่ ๆ ก็ดูเหมือนจะขัดจรรยาบรรณ
เพราะเหมือนหมอเลือกคนไข้ เลือกให้ตัวเองได้สบาย
ทั้ง ๆ ที่ตัวเองมีหน้าที่ช่วยเหลือมนุษย์ทุกคนให้พ้นจากโรคภัยไข้เจ็บ
ทำงานแต่ในเมือง แล้วตามชนบทที่ขาดแคลนล่ะ???

4. ผิดพลาดไม่ได้ (ไม่ควรผิดพลาด)
แน่นอน เป็นหมอ ทำงานกับชีวิตของคน ถ้าเกิดสะเพร่า ผิดพลาดไป
ก็ไม่รู้จะรับผิดชอบยังไง บางทีความผิดพลาดอาจจะเกิดที่คนไข้ แต่หมอซวยโดนฟ้องก็มี
แล้วคนเป็นหมอ ก็ไม่ใช่เทวดา ที่จะรักษาได้ทุกอย่าง
แม้จะระวังแค่ไหนก็อาจจะมีผิดพลาดได้บ้าง ตามปกติวิสัยของมนุษย์
เจอญาติคนไข้มาคร่ำครวญขอชีวิตคืน...จะทำได้ป่ะเนี่ย

5. เรียนหนัก (ขี้เกียจนั่นเอง)
ข้อนี้คงไม่ต้องอธิบาย ตอน ม.ปลาย ต้องเรียน ฟิสิกส์ เคมี ชีวะ
โอ้...ตีกันไปตีกันมา สู้เรียนภาษาอังกฤษตัวเดียว สบายกว่าไหมคะ?
เข้ามหาวิทยาลัย ก็เรียนหนักยิ่งกว่าเดิม เรียน+ฝึกงาน 6 ปีกว่าจะจบ
เคยเห็นตารางสอนของเพื่อนที่เรียนหมอ...น่าสงสาร
เรียนอย่างกับ ม.ปลาย ตั้งแต่เช้า ถึงเย็น บางทีมีถึงค่ำโน่นแน่ะ
พอดีเราไม่ฟิตขนาดนั้น แล้วมันก็ริดรอนอิสรภาพมากเลย
ไม่มีเวลาส่วนตัวสำหรับพักผ่อน หรือทำอะไรอย่างที่อยากทำ
ไม่มีเวลาไปเที่ยว ทำตัวสวยงาม หรือดูแลคนรอบข้างใกล้ตัว
แบบนี้...ไม่ไหวอ่ะ

เหตุผลส่วนตัวที่ข้าพเจ้าไม่เรียนหมอ ก็ประมาณที่กล่าวมาข้างบนนี้
เนื่องจากมันเป็นเหตุผลส่วนตัว  ไม่ใช่เหตุผลรวม ๆ ที่ใคร ๆ ก็คิดเหมือนกัน
ดังนั้น เราจึงไม่อยากจะอธิบายให้ใครฟังนักว่าทำไมไม่เรียนหมอ
เพราะบางครั้ง คนเราก็ยึดเอาความคิดของตนเป็นใหญ่ ยึดค่านิยมสังคมเป็นใหญ่
จนลืมที่จะใส่ใจ...ความเ็ป็นตัวของตัวเอง