~!!!EstelioN!!!~

สวัสดีค่ะ วันนี้จะมาอัพเอนทรีเกี่ยวกับชีวิตในมหาวิทยาลัยอีกแล้ว
แน่นอนว่า ทุกคนย่อมรู้จักกันดี ในสิ่งที่เรียกได้ว่า
เป็นเอกลักษณ์ที่ทำให้ชีวิตในระดับอุดมศึกษาแตกต่างจากชีวิตมัธยม
นั่นก็คือ ระบบ "พี่รหัส-น้องรหัส" ไงคะ ^^
ซึ่งระบบที่ว่านี้ อาจมีชื่อเรียกแตกต่างกันออกไปตามแต่ละมหาวิทยาลัย
แต่อย่างไรก็ตาม ระบบที่ว่านี่ก็คือ การดูแลของพี่กับน้องที่มีรหัสนิสิตนักศึกษาคล้ายกัน นั่นเอง

ย่างเท้าก้าวเข้าสู้รั้วมหาวิทยาลัยเป็นครั้งแรก
เด็กเฟรชชี่ส่วนใหญ่มักตื่นเต้นกับการมีพี่รหัสมาคอยเทคแคร์ดูแล
บางคณะ บางมหาวิทยาลัย ก็อาจเล่นคล้าย ๆ บัดดี้ คือ ไม่รู้หน้าค่าตาของพี่รหัส
ยิ่งทำให้เด็กปี 1 ตื่นเต้นและมีความสุขกับการเล่นสายรหัสกันเข้าไปใหญ่
อันที่จริงเราก็เห็นว่าระบบนี้มันก็ดีอยู่หรอกนะคะ
มีพี่ ๆ คอยดูแล แบ่งปันประสบการณ์ ช่วยแก้ปัญหา ให้หนังสือเรียนต่อ ๆ กัน
ถ้าเกิดว่ามัน...ตั้งอยู่บน "ความพอดี"

ระบบพี่รหัส-น้องรหัส อาจจะไม่ได้เป็นปัญหายิ่งใหญ่เหมือนการรับน้องที่เป็นข่าวดัง
เพราะระบบนี้จะเป็นอย่างไร ก็ขึ้นอยู่กับมหาวิทยาลัย คณะ
และที่สำคัญที่สุด ขึ้นอยู่กับ "พี่รหัส" เป็นส่วนใหญ่
เนื่องจากพี่รหัส มีหน้าที่ต้องเทคแคร์น้อง...จะมากน้อยแค่ไหน ก็ขึ้นอยู่ที่ตัวของพี่รหัสเอง

ดังนั้น!!! ปัญหาที่อาจเกิดขึ้นในระบบพี่รหัส-น้องรหัสนี้ก็คือ
ความไม่พอดีกันของพี่รหัสกับน้องรหัส
เช่น พี่ไม่มีเวลาพอ ในขณะที่น้องต้องการการดูแลอย่างสุด ๆ เป็นต้น
ฟังดูแล้ว อาจเป็นปัญหาที่เล็กกระจิดริด...แต่มันก็ส่งผลกระทบต่อจิตใจในระยะยาว
เพราะความเป็นพี่รหัส-น้องรหัส อย่างน้อยก็ต้องเป็นกันไป 4 ปี ล่ะนะ

เรามาดูกรณีศึกษากันดีกว่า
1. ปัญหา : พี่ไม่มีเวลา
พี่ก็เป็นนิสิตเหมือนกันค่ะ น้องขา ต้องใส่ใจกับการเรียนหน่อยค่ะ
เพราะพี่อาจจะไม่ฉลาดเท่าคุณน้อง พี่บางคนต้องทำกิจกรรมชมรม
พี่บางคนทำงานกับฝ่ายโน้นฝ่ายนี้ของคณะ ของมหาวิทยาลัย ของบลา ๆ ๆ
ไหนพี่บางคนจะไปซัมเมอร์ ไหนพี่บางคนต้องไปพบอาจารย์ ต้องไปซื้อของ
ต้องนัดเพื่อน ๆ ที่ติดต่อยาก ๆ มาทำรายงาน ต้องโน่นต้องนี่
พี่บางคนเป็นนักกิจกรรมไงคะน้อง พี่ก็มีโลกเป็นของตัวเองบ้างเหมือนกัน
จะให้มาดูแล เทคแคร์ ป้อนน้ำป้อนข้าว ทำโน่นทำนี่ให้ทุกครั้งที่ต้องการน่ะ ไม่ได้หรอก

2. ปัญหา : พี่ไม่มีเงิน
อันนี้สำคัญมากครับ พี่น้อง เนื่องจากการเทคแคร์น้องรหัสเนี่ย ต้องใช้เงิน
แล้วเผอิญว่าบ้านพี่ไม่ได้ปลูกต้นแบงค์ พี่บางคนยังขอทุนเรียน ต้องทำงานพิเศษ
พี่บางคนนี่วันไหนถ้าต้องถ่ายเอกสารการเรียน ยังต้องหยิบยืมเงินเพื่อนเลย
ขนมบางวันมันก็ไม่ได้กินด้วยซ้ำไปนะน้องขา แล้วจะให้มันให้ขนมน้องทุกวัน
หรือซื้อของแพง ๆ ให้ อย่างที่พี่ที่เขามีเงินทำ...มันก็ออกจะเกินไปไหมคะ
จะโทรศัพท์หรือส่งเมสเซจ ให้ทำทุกวันก็แย่ล่ะค่ะ
ใครมันจะไปคิดสรรหาเรื่องมากคุยมาพิมพ์ทุกวัน ขนาดกับแฟนยังทำไม่ได้เลย

3. ปัญหา : พี่ไม่มีความรับผิดชอบ
หัวข้อนี้ โทษพี่ได้เต็ม ๆ เลย เพราะพี่บางคนก็ไม่เคยคิดจะสนใจน้อง
สนใจแต่ตัวเอง จนน้องได้แต่มองเพื่อน ๆ ที่มีพี่รหัสมาเทคด้วยความอิจฉาริษยา
ก็แหงล่ะ สำหรับพี่ที่นิสัยไม่ดีบางคน ก็อาจมีทัศนคติว่าเรื่องน้องรหัสไม่สำคัญ
ใครก็ไม่รู้ ไม่เห็นจะต้องแคร์เลย ไหนจะรู้สึกไม่ชอบหน้าโดยไม่มีสาเหตุอีกล่ะ
พี่บางคนก็มีนิสัยส่วนตัวแปลก ๆ เนิด ๆ ชอบอยู่คนเดียว แบบนี้ก็ละเลยหน้าที่
พี่ประเภทนี้...สุดจะบรรยายล่ะ

4. ปัญหา : น้องหยิ่ง เรื่องมากเกินไป
เรื่องนี้สำคัญค่ะ เพราะคนโตกว่าย่อมชอบให้คนที่อ่อนกว่าทำตัวสุภาพอ่อนน้อมด้วย
เวลาพี่เจอน้องหยิ่ง ๆ เชิด ๆ ไ่ม่เคารพเพราะคิดว่า อายุต่างกันปีเดียวเอง
มีพี่คนไหนบ้างล่ะคะที่อยากจะไปง้องอน (กุแก่กว่าทำไมต้องง้อล่ะ)
ไม่มีใครเขาอยากจะหาเรื่องมารับผิดชอบหรอกค่ะ
อย่าลืมว่า ระบบพี่รหัส-น้องรหัส ถ้ามี มันก็มีกันทั้งคณะ เลือกไม่มีไม่ได้
ถ้าเจอน้องหยิ่ง ๆ มากเรื่อง ทำโน่นให้ก็ไม่ชอบ ทำนี่ให้ก็ไม่ดี
พี่หน้าไหนก็อยากโบกมือบ๊ายบาย...ต่างคนต่างอยู่ดีกว่า

5. ปัญหา : น้องคาดหวังในตัวพี่มากเกินไป
ปัญหาสุดท้าย ข้อ 5 นี้ล่ะ ขอบอกเลยว่า สำัคัญที่สุด
ทำไมน่ะหรือ...ก็พวกเฟรชชี่ชอบวาดฝันไงว่าชีวิตในมหาวิทยาลัยจะเป็นโง้นงี้
พี่รหัสก็น่าจะดูแล เทคแคร์เราดี ทำให้เรามีความสุข
มองโลกในแง่ดีเกินไปหรือเปล่าคะ?
รู้ได้อย่างไรว่าระบบพี่รหัส-น้องรหัสน่ะดีจริง ๆ เคยสัมผัสหรือคะ?
ยิ่งไปกว่านั้น รู้ได้ไงว่าพี่รหัสของตัวเองจะดีแสนดี?
พี่เป็นใครก็ไม่รู้ มาจากไหนก็ไม่รู้ นิสัยเป็นยังไงก็ไม่รู้
จะสนใจเรา จะมารับผิดชอบเราแค่ไหน เขาเต็มใจดูแลเราหรือเปล่า
หรือว่าทำ ๆ ไปเพราะมันเป็นธรรมเนียม เขารักเราจริงแค่ไหน???
คนเราไม่มีใครเหมือนกับใคร จะให้เอาไปเทียบกันก็ไม่ได้
แล้วเราจะหวังอะไรกับคนที่เราไม่รู้จัก

ระบบพี่รหัส-น้องรหัส อาจถูกสร้างขึ้นเพื่อความสัมพันธ์แน่นแฟ้นระหว่างชั้นปี
แต่ว่า...ในรั้วมหาวิทยาลัย...สิ่งสำคัญอย่างหนึ่งก็คือ ความเป็นตัวของตัวเอง
นิสิตนักศึกษาควรที่จะมีความเป็นตัวของตัวเองมากขึ้นกว่าตอนเรียนมัธยม
เราควรเลิกทำตัวเด็ก เดินตามเพื่อน ทำตามเพื่อนได้แล้ว
และหันมาทำในสิ่งที่ตัวเองคิด อยากทำ คาดหวัง เราควรทำในสิ่งที่ตนเองชอบ

วกกลับมาดูระบบพี่รหัส-น้องรหัส...ทุกคนต้องมีน้อง บางทีต้องมีหลายคนด้วย
เพราะว่า "รหัส" มันตรงกัน หรือจะอย่างไรก็ตาม แต่ทุกคนในชั้นปีต้องเล่นเกมนี้ ต้องมีน้อง
คำถามก็คือ : ระบบนี้...เป็นการบังคับ จำกัดสิทธิเสรีภาพของบุคคล ใช่หรือไม่
เพราะถ้าเกิดว่าพี่ไม่ดูแลน้อง...ก็จะถูกตำหนิติเตียนจากน้อง จากเพื่อน หรือคนอื่น ๆ
ทั้ง ๆ ที่พี่ไม่ได้เป็นคนหาเรื่องมารับผิดชอบ ไม่ได้อยากมีน้องรหัส ไม่อยากเล่น
เพราะมีความรู้สึกว่า "ฉันเป็นตัวของตัวเอง ฉันก็เป็นของฉันแบบนี้ ทำไมต้องทำตามคนอื่น"
"ก็ผมเกลียดน้องคนนี้ น้องนิสัยไม่ดี" "น้องเขารบกวนกุมากไปว่ะ"
และคนบางคน ก็มีเรื่องของตัวเองให้วุ่นวายมากเกินกว่าไปเสียด้วยซ้ำ
ถ้าเกิดว่าพี่ไม่ดูแลน้อง น้องโกรธพี่ แล้วพี่จะทำอย่างไร? เรื่องนี้ใครถูกใครผิด?

การรับผิดชอบชีวิตคนอื่นไม่ใช่เรื่องง่าย
เหมือนกับที่เรามีแฟน ถ้าท้องขึ้นมา ผู้ชายที่รับผิดชอบน่ะมีมากแค่ไหน
ถ้าไม่บอกให้ทำแท้ง ก็หนีไปดื้อ ๆ เลย...พี่รหัสน้องรหัสก็เหมือนกัน
เราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน และต่างคนต่างเป็นตัวของตัวเอง
และทุกคนมีเหตุผลเป็นของตัวเองที่บางทีคนอื่นก็ไม่จำเป็นต้องเข้าใจ
เพราะฉะนั้น อยากให้น้อง ๆ ทั้งหลายอย่าคาดหวังในตัวพี่ ๆ มากเกินไป
ชีวิตในมหาวิทยาลัย ถ้ามีพี่รหัสคอยดูแลมันก็ดี แต่ถ้าพี่รหัสเขาไม่สะดวก
อยู่โดยไม่พึ่งพี่ มันก็ไม่ตายหรอกค่ะ แล้วก็ไม่ได้ลำบากมากเลยด้วย

edit @ 11 Jun 2008 20:15:08 by ~!!!EstelioN!!!~